zeroine

Μωβ βάτραχος, ύποπτος!

zeroine — Wed, 21 Sep 2011 11:50:09 +0000

Περιγραφή τοπίου.

Ακροφοβία, πάσχω από ακροφοβία.

Φοβάμαι να πέσω. Δεν πέφτω. Με τα μάτια κλειστά;

[2:50:12 πμ] oxi

Όλες οι λεπτομέρειες της ζωής σου χύνονται στα μάτια μου.

[2:02:12 πμ] eides tis alages;

Υπόκωφος κρότος ευθύβολου πυροβολισμού.

Χρόνος. Δική σου. Δική σου στο χρόνο.

Ποια η ζωή;

Το αύριο δεν χάνεται.

Τι είδες που δεν είδα εγώ;

Σε θέλω.

x x

zeroine — Wed, 07 Sep 2011 08:36:08 +0000

Κάποια πράγματα δεν γίνονται

και κάποια δεν μένουν έτσι.

Όταν οι πραγματικές εικόνες τελειώνουν τα όνειρα στερεύουν.

Αν αγαπιόσαστε… αυτό έχει σημασία.

Θα είναι κάτι καινούριο.

ευθεία άγνοιας

zeroine — Tue, 06 Sep 2011 09:31:26 +0000

σ’ένα ασυγxρόνιστο καλοκαίρι

zeroine — Fri, 02 Sep 2011 09:43:52 +0000

Δεν απευθύνομαι σε σένα.

Εσύ το χρέος σου το έκανες. Πήγες, ξεκουράστηκες, μαύρισες, γύρισες.

Στους άλλους απευθύνομαι που δεν το θεώρησαν απαραίτητο.

Ναι, ξέρω διακοπές χρειάζονται όλοι. Φαίνεται.

Εκεί γύρω στον Οκτώβρη δεν είναι που ξεθωριάζουν;

Ωραία η κατάθεση ψυχής.

Όχι επειδή σε πιάνει αλλά επειδή σε θέλει απροετοίμαστο.

Εσύ είσαι και να το θυμάσαι.

Δεν απευθύνομαι σε σένα.

Τίτλος βιβλίου είναι. Δεν θέλω να το διαβάσω.

Ωραία κυλάει το παραμύθι σου˙ αναίμακτα.

Επιστροφή στα σκατά.

Ευτυχώς το είδα γραμμένο στο γυρισμό, αλλιώς θα νόμιζα ότι αναφερόταν στον προορισμό αναψυχής.

Γελάω. Με ξεχνάς.

Θέλω 22 καφάσια μπύρες να στηρίξω πάνω τους την τηλεόραση.

Θα τα πιεις;

κάνω

zeroine — Sun, 19 Jun 2011 10:14:45 +0000

Επικυρηγμένα όνειρα.

Με μπλε αγαύη πυρπολώ το σώμα σου.

Ξέχνα το κάστρο με τα τραπουλόχαρτα και θα κάνω το ίδιο!

Εμπόδια στο κενό;

Το μυαλό μου προχωρά, εγώ μένω ακίνητη.

Αγνοώ τόσα πολλά.

Όταν ο κόσμος εκεί μέσα καταρρέει, εγώ μακραίνω τα μαλλιά μου.

Παθιασμένα και κατακόρυφα.

Μου λείπει ο δρόμος που σε σένα βγάζει.

επιτακτικά

zeroine — Tue, 03 May 2011 23:24:08 +0000

Θα ημερέψει ο θυμός μου, θα δεις.

Μια ορθή επανά-ληψη του ”είναι” σου ήτανε και

έλλειψη χρόνου.

Τώρα?

Αλογισταίνω.

Δεν φρενάρουν τους ανθρώπους στην επιτάχυνση.

Επισπεύδεται ο θάνατος.

Πιο πίσω δεν φτάνει, πιο μπροστά δεν έχω πάει.

Μέχρι ”εκεί” μας ξέρω.

κλεμμένο

zeroine — Tue, 19 Apr 2011 12:30:03 +0000

Αν ο πιο μεγάλος φόβος του ανθρώπου είναι ο θάνατος,

τότε σίγουρα πηγάζει από αυτήν την προκλητικά αγενή

ηδονιστική εμμονή του να έρχεται πάντα απροειδοποίητα!

Λείπει αυτό το ένα δύο τρια πάμε!

μεταφορά στα Άχρηστα

zeroine — Mon, 18 Apr 2011 23:37:19 +0000

Θα γύριζε πίσω. Στα χρόνια. Θα κοιτούσε τον πυρήνα των πράξεών του και θα έβλεπε ότι η πιο αλτρουιστική πράξη είναι τελικά, η εγωιστική. Δεν απαιτεί, δεν ζητά, δεν τρέφεται με ανταλλάγματα. Μόνο εκφράζεται. Τα ψέμματα πάλι, προκύπτουν από αυτά που οι άνθρωποι νομίζουν ότι εννοούν. Τώρα, αναζητάς τα συναισθήματα, όχι την έντασή τους. Δώσε μου μια μέρα.

σαν

zeroine — Mon, 07 Feb 2011 17:53:16 +0000

Περίμενε.

Κάποια στιγμή η φαντασία της θα πάψει να απασχολεί την πραγματικότητά σου.

Και θα είναι σαν να το διάλεξες εσύ!

λαθος (το)

zeroine — Sun, 23 Jan 2011 11:03:10 +0000

Ας δείξουμε στην αυτοκράτειρα της θλίψης τί είναι ικανοί να κάνουν οι ανυπάκουοι.

Χθες ονειρεύτηκα ότι πετούσα.

Χωρίς να λογαριάζω χρώματα.

Χωρίς να ζυγίζω ήλιους.

Ένα διαρκές πισωγύρισμα.

Και ειρωνεία.

Μη σκέφτεσαι τώρα, δεν ωφελεί.

Παραιτήσου…

αυτή η σκέψη, αυτή η καταραμένη σκέψη ήταν πάντοντε επικίνδυνη για τη σωματική σου ακεραιότητα.

Κλείσε μου τα μάτια.

Δεν υπάρχει τίποτα που να διαταράσσει το σκοτάδι μας.

Τώρα, πια.